|
Wielu właścicieli małych firm używa prywatne samochody do celów służbowych. Prawo zezwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych w związku z eksploatacją samochodu, jednak do określonej liczby przejechanych kilometrów. Czy do wydatków tych można zaliczyć także obowiązkowe ubezpieczenie OC i dobrowolne AC?
Co mówi ustawa o podatku dochodowym?
Art. 23 ust. 1, pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że do koszty uzyskania przychodów nie należą „poniesione wydatki, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, z tytułu używania nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika, w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.”
Wypróbuj kalkulator OC AC dostępny online.
A do kosztów uzyskania przychodów w zakresie używania w prowadzonej działalności gospodarczej prywatnego samochodu osobowego można zaliczyć wszelkie wydatki związane z używaniem tego samochodu na potrzeby działalności gospodarczej. Ponieważ w cytowanym przepisie nie wskazano innych wyłączeń, można uznać, że podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu używania tego pojazdu w prowadzonej działalności gospodarczej także wydatki związane z ubezpieczeniami OC i AC. Należy jednak podkreślić, że wysokość tych wydatków nie może przekroczyć limitu określonego w tzw. kilometrówce, a więc iloczynu ilości przejechanych w danym miesiącu kilometrów oraz stawki za 1 km.
Obecnie stawki za 1 km wynoszą:
• dla samochodów osobowych o pojemności silnika do 900 cm3: 0,4894 PLN, • dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 900 cm3: 0,7846 PLN.
Limit ten dotyczy oczywiście wszystkich kosztów poniesionych w związku z normalną eksploatacją prywatnego samochodu osobowego wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej. Składają się na to koszty paliwa, drobnych remontów, zakupu części zamiennych, olei i innych płynów, przeglądów technicznych oraz ubezpieczeń.
Przedsiębiorca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jedynie takie wydatki, które faktycznie poniósł w działalności swojej firmy, by uzyskać przychód, jednak do wysokości limitu określonego poprzez kilometrówkę, a nie limitu określonego w kilometrówce. Jeżeli okaże się, że wydatki będą niższe od wyliczonego limitu w kilometrówce, za koszty uzyskania przychodu będzie można uznać jedynie faktycznie poniesione wydatki. W przypadku, gdy będą one wyższe od limitu wyliczonego za pomocą kilometrówki, za koszty będzie można uznać jedynie faktycznie poniesione wydatki do wysokości limitu określonego w kilometrówce. Poniesione wydatki muszą być odpowiednio udokumentowane. Posiadanie faktur i innych dowodów potwierdzających faktyczne poniesienie wydatków jest obowiązkiem spoczywającym na podatniku.
Z wyżej wspomnianej ustawy wynikają dodatkowe ograniczenia, jeśli chodzi o ubezpieczenie prywatnego samochodu używanego do działalności firmy.
Art. 23 ust. 1, pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza bowiem jeszcze jedno ograniczenie co do określenia wysokości wydatków dotyczących samochodów osobowych, które mogą zostać uznane za koszty podatkowe. Czytamy tam, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 EURO, przeliczonych na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.” Jeżeli więc wartość samochodu osobowego jest wyższa niż 20 000 EURO, to za koszty uzyskania przychodów można uznać jedynie koszt poniesiony na jego ubezpieczenie w części ustalonej wartości tego samochodu, wyłącznie do kwoty 20 000 EURO.
Właściciele firm, którzy używają prywatnych samochodów do celów służbowych mogą więc odliczać koszty ubezpieczenia obowiązkowego OC i dobrowolnego AC zgodnie z przepisami podatkowymi. |